Η ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ

 

   Η Διαμερισματοποίηση είναι η ικανότητα που υπάρχει μέσα μας να μπορούμε να συγκεντρωνόμαστε στο χώρο και στη δραστηριότητα που εκείνη τη στιγμή ασχολούμαστε. Η συγκέντρωση αυτή, δεν επιτρέπει στον νου μας να φέρνει εικόνες και προβλήματα από άλλους τομείς της ζωής μας.

   Όταν συγκεντρωνόμαστε για να ασχοληθούμε με το θέμα που μας απασχολεί, αυτόματα κλείνουμε τις πόρτες στις επιρροές που μπορούν να αποσπάσουν την προσοχή μας. Κάθε φορά που βιώνουμε κάποια σχέση ή  ασχολούμαστε με κάποια δραστηριότητα συγκεντρωνόμαστε εκεί.   

   Δηλαδή, φτιάχνουμε άλλο διαμέρισμα για τη συντροφική ή τη συζυγική σχέση, άλλο για τα παιδιά μας, άλλο για τη φιλική μας σχέση, άλλο για την εργασία μας και άλλο διαμέρισμα για το χρόνο που χρειάζεται να αφιερώσουμε στον εαυτό μας ή για οτιδήποτε άλλο θέλουμε να ασχοληθούμε.

   Για παράδειγμα: Όταν είμαστε στο χώρο του σπιτιού συγκεντρωνόμαστε  σε ότι αφορά το σπίτι και με ότι έχουμε να  ασχοληθούμε εκεί και όταν είμαστε στο χώρο της εργασίας, συγκεντρωνόμαστε μόνον σ’ αυτή.

   Επίσης, στο διαμέρισμα της προσωπικής σχέσης δεν επιτρέπουμε να μπει κάποιος άλλος ή να δημιουργούμε προστριβές για τον οποιοδήποτε τρίτο έστω κι αν αυτό είναι το παιδί μας.

   Όταν υπάρχει κάποιο δυσάρεστο θέμα που μας απασχολεί, φυσικά η διάθεσή μας είναι πεσμένη. Αν δεν έχουμε την ικανότητα της συγκέντρωσης, ώστε τη διάθεσή μας αυτή να την κλείσουμε στο διαμέρισμά της, θα τη μεταφέρουμε στην εργασία μας, σε όποια δραστηριότητα και σε όποιον άλλο χώρο βρισκόμαστε.

   Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα, να μη λειτουργούμε με το μέγιστο των δυνατοτήτων και των ικανοτήτων μας, για να επιτυγχάνουμε τους επαγγελματικούς και προσωπικούς μας στόχους και φυσικά εξαιτίας αυτού να μην αισθανόμαστε καλά.

   Την ικανότητα να συγκεντρωνόμαστε και να ασχοληθούμε μόνο σε αυτό που μας απασχολεί εκείνη τη στιγμή, την αποκτούμε όταν καθημερινά αφιερώνουμε χρόνο να κλείνουμε τα μάτια μας και να συγκεντρωνόμαστε εσωτερικά να προσφέρουμε την ευχαριστία μας σ’ Αυτόν που είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ;

   Καθημερινά καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις για θέματα της καθημερινότητας ή για σημαντικά θέματα που επηρεάζουν  την προσωπική, την επαγγελματική και την κοινωνική μας ζωή.        

   Μερικές φορές, όταν αποφασίζουμε παρορμητικά ή κάτω από πίεση, οι αποφάσεις αυτές δεν έχουν το αποτέλεσμα που περιμένουμε. Το ίδιο όμως μπορεί να συμβεί και όταν πάρουμε μια απόφαση μετά από πολύ σκέψη.

    Όταν είναι ανάγκη να λάβουμε μία απόφαση, είτε είναι επείγουσα είτε αφορά μελλοντικά σχέδια, υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που θα μας εξασφαλίσουν να κάνουμε μια  συνετή επιλογή για την οποία όποιο και να είναι το αποτέλεσμα θα το αποδεχτούμε.

   Ο πρώτος παράγοντας είναι, να είμαστε ήρεμοι και ψύχραιμοι και με καθαρή την οθόνη του νου μας από αρνητικές και τοξικές σκέψεις. Αυτό το εξασφαλίζουμε με τις φωτεινές εικόνες που τροφοδοτούμε την εσωτερική μας οθόνη.  

   Ο δεύτερος είναι, να είμαστε καλά μέσα μας και να έχουμε εσωτερική δύναμη. Αυτή η δύναμη είναι ένα δώρο που μας δίνεται όταν κάθε στιγμή κάθε λεπτό είμαστε ευγνώμονες.

   Όταν αυτοί οι παράγοντες είναι ενεργοί μέσα μας, έχουμε τη διάκριση και την ωριμότητα να παίρνουμε την κατάλληλη απόφαση, ανάλογα με την ανάγκη της κάθε στιγμής.

   Δηλαδή, όταν θα πρέπει να πάρουμε άμεσα μια απόφαση, θα αποφασίζουμε γρήγορα, αλλά με καθαρή σκέψη. Όταν χρειάζεται να αποφασίσουμε για κάτι που δεν επείγει αλλά είναι σημαντικό για τη ζωή μας, θα λάβουμε όλες τις παραμέτρους που χρειάζεται.

   Όσο για το αποτέλεσμα, όποιο και να είναι, το δεχόμαστε ως μια ανταμοιβή ή ως κάποιο μάθημα που είναι για το απώτερο καλό μας.

 

ΠΩΣ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΑ ΕΠΟΥΛΩΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ

 

   Υπάρχουν πολλές καταστάσεις και γεγονότα που μπορούν να μας δημιουργήσουν ψυχολογικά τραύματα. Το πόσο βαθιά θα μας επηρεάσουν, εξαρτάται από το πόσο ευάλωτοι εσωτερικά είμαστε στη συγκεκριμένη στιγμή που έχουμε την κάθε δυσάρεστη εμπειρία.

   Τα πιο βαθιά τραύματα δημιουργούνται όταν αντιμετωπίζουμε τον θάνατο ενός αγαπημένου μας ανθρώπου, έναν χωρισμό, ένα διαζύγιο, ένα σοβαρό ατύχημα, την απώλεια της εργασίας μας, ψυχολογική και σεξουαλική κακοποίηση και όταν έχουμε υποστεί σοκ από κάποιο απρόσμενο γεγονός.

   Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τώρα, είναι ότι αυτό το γεγονός, που συνέβηκε στο κοντινό ή  μακρινό παρελθόν, είναι πλέον μια άψυχη εικόνα στην αποθήκη του νου μας. Όταν αυτή η εικόνα έρχεται συνειδητά ή ασυνείδητα στην εσωτερική μας οθόνη, της δίνουμε ζωή μέσω της αναβίωσης των δυσάρεστων συναισθημάτων που βιώσαμε κατά τη διάρκεια του δυσάρεστου γεγονότος.

   Παρ’ όλο που οι καταστάσεις που μας δημιούργησαν το τραύμα είναι διαφορετικές, ο τρόπος για να μειώσουμε ως και να μηδενίσουμε την συναισθηματική φόρτιση που αισθανόμαστε στην ανάμνηση του δυσάρεστου γεγονότος είναι ένας, είναι απλός και έχει άμεσα αποτελέσματα.

Όταν λοιπόν έρχεται ως ανάμνηση στην οθόνη του νου μας η δυσάρεστη εικόνα, αμέσως να χρησιμοποιήσουμε τη θέλησή μας και να προβάλουμε μια από τις παρακάτω εικόνες:

   Να γεμίσουμε την εσωτερική μας οθόνη με μια εικόνα φωτιάς από τζάκι, ή με ένα καμίνι γεμάτο λιωμένο μέταλλο, ή με μία λάμψη φωτός, ή με μια λευκή οθόνη. Επίσης μπορούμε να φανταστούμε ότι πετάμε τη δυσάρεστη εικόνα στη θάλασσα και τη βλέπουμε να διαλύεται.

   Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε ότι οι εικόνες αυτές θα πρέπει να είναι από πραγματικές εικόνες που έχουμε ζήσει και όχι φανταστικές ή από φωτογραφίες.

   Μετά την προβολή της φωτεινής εικόνας, όταν  φέρνουμε πάλι τη δυσάρεστη εικόνα στην οθόνη του νου μας, θα παρατηρήσουμε ότι έχει μειωθεί η συναισθηματική ένταση. Όταν κάθε φορά που θα έρχεται η δυσάρεστη εικόνα προβάλουμε τη φωτεινή εικόνα που έχουμε επιλέξει, θα διαπιστώσουμε ότι η συναισθηματική ένταση θα μειώνεται ώσπου θα μηδενιστεί. 

ZOYME ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ;

 

  Όλοι οι άνθρωποι επιθυμούμε να βιώνουμε την ευτυχία στη ζωή μας. Χρειάζεται όμως, να αναρωτηθούμε: Ποια είναι η ζωή μας; Είναι το παρελθόν που έχουμε ζήσει, είναι το μέλλον που είναι ανύπαρκτο ή είναι το παρόν που μας καλεί να το ζήσουμε;

   Πριν απαντήσουμε χρειάζεται να σκεφτούμε: Το παρελθόν και το μέλλον  υπάρχουν; Η απάντηση είναι όχι. Επομένως η ζωή μας είναι αυτό που ζούμε στο παρόν και θα βιώνουμε την ευτυχία όταν έχουμε ως στόχο να ζούμε την κάθε στιγμή ευτυχισμένα.

   Πώς μπορούμε, όμως, να ζήσουμε τη ζωή μας ευτυχισμένα: Η ευτυχία δεν είναι κάτι που θα λάβουμε από τους άλλους, αλλά αναδύεται από την ΑΓΑΠΗ που προέρχεται από τον εσωτερικό μας κόσμο.    

   Το θεμέλιο, λοιπόν, της ευτυχίας είναι η ΑΓΑΠΗ. Εδώ δεν εννοούμε το συναίσθημα της αγάπης, που περιμένουμε να μας δώσουν οι άλλοι, αλλά τη δόνηση της ΑΓΑΠΗΣ που δονείται μέσα μας.

   Αυτή η ΑΓΑΠΗ που βιώνουμε μέσα μας, εκδηλώνεται με τα εξής χαρακτηριστικά:  

   1. Αγαπάμε τον εαυτό μας όπως είναι. Με τα αδύναμα και τα δυνατά μας σημεία.

   2. Αγαπάμε τους ανθρώπους όπως είναι χωρίς να θέλουμε να τους αλλάξουμε.

   3. Θέτουμε στόχους και με συγκέντρωση προσπαθούμε να τους επιτύχουμε.

   4. Ασχολούμαστε με την εργασία μας, αλλά και με δραστηριότητες και εθελοντισμούς που μας δίνουν χαρά.

   5. Είμαστε ανοιχτοί και καλωσορίζουμε την κάθε αλλαγή που μπορεί να συμβεί στη ζωή μας.

   6. Απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή με χαμόγελο διότι στο επόμενο δευτερόλεπτο θα είναι παρελθόν.

   7. Διατηρούμε στην εσωτερική μας οθόνη μόνο φωτεινές και δυναμικές εικόνες και είμαστε ευγνώμονες για το δώρο της ζωής που μας δόθηκε.

   Επομένως, για να βιώνουμε την ευτυχία στη ζωή μας, χρειάζεται να επιδιώκουμε να λειτουργούμε στην κάθε στιγμή με γνώμονα την ΑΓΑΠΗ. Αν θέλουμε να γνωρίσουμε τον τρόπο για να βιώνουμε μέσα μας τη δόνηση αυτής της ΑΓΑΠΗΣ, μπορούμε να τον ζητήσουμε από κάποιον που την έχει κατακτήσει.