Η σφοδρή επιθυμία της
ψυχής μας είναι να επικοινωνεί με το πεδίο συνείδησης της "αιώνιας κατοικίας" από
την οποία
προέρχεται. Η ψυχή είναι φως, είναι ενέργεια και επιθυμεί
να επικοινωνεί με το όμοιό της που είναι το όλον φως, η
συμπαντική ενέργεια η
πανταχού παρούσα και τα πάντα
πληρούσα, απόλυτη Δύναμη.
Η ανάγκη μας να κοιμηθούμε το βράδυ είναι η ανάγκη
της ψυχής να επικοινωνήσει με την πηγή απ’ όπου προέρχεται. Ας
σκεφτούμε ότι για επτά έως οχτώ ώρες κάθε εικοσιτετράωρο αποσύρεται
η συνείδησή μας αυτόματα στην κατάσταση του ύπνου. Αν ήμασταν φτιαγμένοι μόνο
από ύλη και δεν είχαμε νου και ψυχή, δεν θα χρειαζόταν να κοιμόμαστε.
Όσο η ψυχή μας δεν μπορεί να έρθει σε επικοινωνία με
την πηγή της, τον τόπο της προέλευσής της, αισθάνεται αβοήθητη και απελπισμένη.
Αυτή η επιθυμία και η αγωνία λαμβάνει χώρα μέσα σ’ αυτό που αποκαλούμε
ασυνείδητο και επηρεάζει τόσο τον νου όσο και το σώμα. Την αγωνία της η ψυχή
την μεταβιβάζει στον νου, και τότε ο νους βγάζει αυτή την αγωνία με άγχος και
φόβους.
Η απληστία που αισθανόμαστε, για ν’ αποκτήσουμε
όλο και περισσότερα, το συναίσθημα ότι δεν είμαστε ικανοποιημένοι με τίποτα,
είναι το μήνυμα της ψυχής προς το νου ότι είναι άδεια χωρίς αυτήν την
επικοινωνία.
Ο νους, όμως,
παραμερίζει την ανάγκη της ψυχής και μας μεταβιβάζει τη δική του ανάγκη για
απόκτηση υλικών αγαθών και αναζήτηση των εμπειριών αυτού του κόσμου.
Όσο η ψυχή δεν γεμίζει, ούτε ο νους δεν μπορεί
να αισθανθεί απόλυτα γεμάτος με όλα τα υλικά αγαθά και να απολαύσει τις χαρές
που δίνει αυτός ο κόσμος.
Όταν η ψυχή καθημερινά προσπαθεί να
επικοινωνήσει με τον Δημιουργό της, τότε επωφελείται και ο νους, ο οποίος
σταματά σιγά-σιγά να καταφεύγει στις αγαπημένες του ακρότητες και αποκτά
δύναμη, γαλήνη και ήρεμη εγρήγορση.