Κάθε άνθρωπος άγνωστος θα γίνει γνωστός, μπορεί και
φίλος μας, αν του χαμογελάσουμε ή του προσφέρουμε
ένα βλέμμα συμπάθειας.
Μπορεί κάποιος να μη δεχτεί τα λόγια μας, αλλά θα δεχτεί
ένα βλέμμα συμπάθειας ή αγάπης. Όλοι αναζητάμε ένα
βλέμμα συμπάθειας, έναν καλό λόγο, ένα χαμόγελο.
Αυτούς που θέλουμε να κάνουμε φίλους, να επαινούμε τις
αρετές τους και πάντα να αναζητάμε ευκαιρίες για να τους
επιδοκιμάζουμε.
Κερδίζουμε έναν άνθρωπο όταν:
Τον κοιτάζουμε με βλέμμα συμπάθειας.
Δίνουμε χρόνο να τον ακούσουμε, να του συμπαρασταθούμε
όταν μας το ζητήσει.
Έχουμε συνειδητό στόχο να τον κάνουμε να αισθανθεί
ευχάριστα.
Του
χαμογελάμε και τον κοιτάμε στα μάτια.
Αναζητάμε ευκαιρίες να τον επιδοκιμάζουμε.
Γι’ αυτό ας σκεφτούμε:
* Είμαστε συνειδητοί όταν μιλάμε, ώστε τα λόγια που
απευθύνουμε προς τους άλλους να δημιουργούν αρμονική
σχέση μεταξύ μας;
* Με ποιον μας αρέσει να έχουμε σχέσεις, μ’ αυτόν που έχει
κάποιον καλό λόγο να μας πει ή μ’ αυτόν που μας κάνει
κριτική;
* Πότε οι άλλοι θέλουν να έχουν σχέσεις μαζί μας, όταν τους
κάνουμε κριτική και τους ανοίγουμε αρνητικές συζητήσεις ή
όταν έχουμε κάποιο καλό λόγο να τους πούμε; Όπως σε μας,
το ίδιο και στον κάθε συνάνθρωπό μας, δεν του αρέσει να έχει
σχέσεις με αυτούς που δεν τον αγαπούν, μ’ αυτούς του
κάνουν κριτική.
* Επικοινωνούμε με τους άλλους συνανθρώπους μας, με
σκοπό να πάρουμε και να δώσουμε αγάπη. Αληθινή
επικοινωνία χωρίς αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει. Αν θέλουμε
να επικοινωνήσουμε αληθινά, τότε ας ανοίξουμε την καρδιά
μας στην αγάπη. Μόνο η δύναμη της αγάπης μπορεί να
ανοίξει τις κλειστές καρδιές των ανθρώπων.
Αγάπη σημαίνει να αποδεχόμαστε τους συγγενείς,
γνωστούς, φίλους, συναδέλφους μας όπως είναι και να
μη θέλουμε να τους αλλάξουμε.
Επικοινωνούμε, λοιπόν, ουσιαστικά μόνο όταν αφήνουμε
μέσα από τα μάτια μας να βγει μια σπίθα συμπάθειας για
όποιον συναντάμε και με όποιον συναλλασσόμαστε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου