ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ;

  Πιστεύουμε ότι είμαστε ελεύθεροι, αλλά στην πραγματικότητα είμαστε αλυσοδεμένοι με τα δεσμά αυτού του κόσμου.

   Όσοι από μας πιστεύουμε ότι είμαστε ελεύθεροι στη ζωή μας, προτείνω να σκεφτούμε αν έχουμε απελευθερωθεί, από την ανάγκη του φαγητού, της συντροφικότητας, του ντυσίματος, της στέγης και πολλών άλλων αναγκών. Είναι φανερό ότι από τις ανάγκες κανένας μας δεν μπορεί να απελευθερωθεί.

   Μπορούμε, όμως, να απελευθερωθούμε από τις κακές συνήθειες, τις κακές συμπεριφορές, τις σκουριασμένες ιδέες, τα αρνητικά πρότυπα, τις δυσάρεστες αναμνήσεις, από την αγωνία του μέλλοντος, από την μεμψιμοιρία για τα δυσάρεστα γεγονότα του παρελθόντος και απ’ ότι άλλο μας βασανίζει, μας περιορίζει, αναστέλλει τη δημιουργικότητα και την πρόοδό μας.

   Μια τέτοια προσπάθεια απελευθέρωσης μπορεί να μας κάνει να ελπίζουμε ότι κάποια μέρα θα απελευθερωθούμε πραγματικά.

  Για να γίνουμε πραγματικά ελεύθεροι, μπορούμε αρχικά να προσπαθούμε να επιλέγουμε συνειδητά τα δεσμά με τα οποία θα δεσμευτούμε. Θα πρέπει να προσέξουμε, διότι, υπάρχουν επιλογές που καταλήγουν σε δεσμά που μας βασανίζουν και σε δεσμά που τα απολαμβάνουμε.

   Ως ανθρώπινα όντα μπορούμε να βιώσουμε το αίσθημα της ελευθερίας και με τις τρεις υποστάσεις μας. Το σώμα, το νου και την ψυχή.

  Βιώνουμε σωματική ελευθερία, όταν επιλέγουμε ελεύθερα αυτά που θέλουμε να απολαμβάνουμε σωματικά και είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε το αντίτιμο γι' αυτές τις απολαύσεις.

 Βιώνουμε νοητική ελευθερία, όταν σκεφτόμαστε και να εκφραζόμαστε ελεύθερα και είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε το αντίτιμο γι’ αυτό.

  Αποκτούμε ψυχική ελευθερία, όταν καλύπτουμε την ανάγκη της ψυχής μας που θέλει να δραπετεύει από τα δεσμά του σώματος και του νου και να επικοινωνεί με την πανταχού παρούσα δύναμη.

  Όταν φτάσουμε να βιώνουμε και τα τρία είδη ελευθερίας και κυρίως την ελευθερία της ψυχής τότε γινόμαστε πραγματικά ελεύθεροι.